Onderdeel van
afbeelding spin – zonder tekst – Landscape
Partner­geweld Ga naar dossier
ZuidAfrika-Fikele Nkambule- Rosetta Msimango-City Press
Fikile Nkambule tijdens de #TotalShutdown optocht naar de Uniegebouwen in Pretoria. beeld:

Een top over gendergerelateerd geweld zonder praktijkkennis?

Zuid-Afrikaanse gezondheidsactivisten eisen inspraak

Vorige week kwamen in Zuid-Afrika tal van experts samen voor een top die gendergerelateerd geweld moet indijken. Maar kan zo een top het verschil maken, wanneer ze de overgrote meerderheid arme vrouwen niet betrekt?

Geweld op vrouwen en kinderen neemt buitengewone proporties aan in Zuid-Afrika. Wereldwijd vindt er het hoogste aantal vrouwenmoorden plaats, vijf keer meer dan gemiddeld in de rest van de wereld. En elke 13 minuten wordt er een verkrachting aangegeven. Voor de daders is het straffeloosheid troef en uit onderzoek blijkt dat het probleem blijft groeien. Dat de Zuid-Afrikaanse vrouwen dit beu zijn werd duidelijk op 1 augustus 2018. Toen kwamen duizenden vrouwen in Zuid-Afrika op straat onder de gemeenschappelijke banner #TotalShutdown.

Op een toespraak tijdens de nationale vrouwendag in Zuid-Afrika, op 9 augustus, verklaarde president Ramaphosa een top te organiseren met het doel een stappenplan te ontwikkelen om het gendergerelateerd geweld te stoppen. Het was een van de eisen van demonstranten die eerder die maand de president een memorandum voorlegden.

Bron:

Kritische stemmen

Vorige week ging de top van start. Maar zelfs nog voor de top kon beginnen, was er al kritiek van het Gauteng community healthcare forum. Dat forum vertegenwoordigt gezondheidsactivisten in de ziekenhuizen in de Zuid-Afrikaanse provincie Gauteng. De organisatie liet weten dat ze de top niet kon steunen, omdat het de overgrote meerderheid armen buiten beschouwing laat en niet echt begaan is met het lot van de werkende en arme vrouwen. Meteen ook de reden van de povere successen die de overheid tot nu toe boekte in de strijd tegen het partnergeweld. Volgens hen blijft de top een proces van middenklasse vrouwen en politici.

De activisten die het forum vertegenwoordigen gaan in de townships van huis naar huis om de bewoners te sensibiliseren over gezondheidsrisico’s en de werking van de ziekenhuizen op te volgen. Desondanks erkende de Zuid-Afrikaanse staat hen nog steeds niet als officiële gezondheidswerkers. In de townships waar ze werken worden zij dagelijks met het geweld geconfronteerd, trachten zij de situatie op te volgen en de slachtoffers de zorg te geven die ze nodig hebben. Bovendien werden de gezondheidsactivisten al ettelijke keren zelf slachtoffer van seksuele intimidatie, slagen of verkrachting tijdens hun werk.

“Als werkende vrouwen zijn we waakzaam dat het geweld dat vrouwen op dagelijkse basis schrik aanjaagt door het lakse optreden van de staat mogelijk blijft. Net zoals het door dezelfde staat opgelegde harde neoliberale beleid ervoor zorgt dat wij elke dag ons hoofd boven water moeten trachten te houden.”

Doreen Mongale, vicevoorzitter van Gauteng community healthcare forum

Het forum pleit voor een beweging van onderuit die zich organiseert rond de diepere oorzaken van gendergerelateerd geweld. Volgens het forum is er nood aan een economisch beleid die vrouwen emancipeert en strategieën die patriarchale structuren en andere oorzaken van het geweld ontmantelen.

Bronnen: