Cuba

Het Caraïbische eiland kent een lange geschiedenis van sociale strijd. Sinds het verdrijven van dictator Batista in 1959 en de vijandige reactie van de Verenigde Staten op de revolutie, heeft Cuba duidelijk voor het socialisme gekozen. De successen  daarvan zijn zichtbaar in de sterke vakbondsorganisatie en het befaamde gezondheidssysteem. FOS focust in Cuba dan ook op het behoud van duurzame gezondheids- en arbeidsorganisaties.

cuba
  • Sinds 1959 een uitgesproken socialistisch land
  • Lijdt onder de blokkade van de Verenigde Staten
  • Sterke vakbondsorganisaties en gezondheidszorg
cubabrochure_cover
Bericht

Brochure: Verandert Cuba?

In 2011 keurde Cuba belangrijke maatregelen goed om de economie een nieuwe impuls te geven. Bij die hervormingen zijn een aantal vragen te stellen.

Lees verder

De Cubaanse economie is na de revolutie genationaliseerd en georganiseerd in overheidsbedrijven. Daarbij kregen vakbonden een centrale plaats toebedeeld. Het land bouwde ook een kwalitatief hoogstaand en gratis netwerk voor onderwijs, gezondheid, cultuur en sport uit.  Maar de aanhoudende blokkade door de VS en de economische crisis sinds 2008 bleven zwaar doorwegen op de staatskas.

Eind 2011 keurde de regering een pakket maatregelen goed om de economie productiever te maken, ze op spoor te houden en op die manier de sociale verworvenheden van de revolutie te vrijwaren. In 2016 werd dit pakket onder de loep genomen en bijgesteld. Opvallend is dat het aantal zelfstandige arbeiders de laatste jaren steeds toeneemt en zelfstandig ondernemen door de overheid gestimuleerd wordt. Eind 2016 was een kwart van de actieve bevolking zelfstandig.

De stelling van de Cubaanse overheid dat iedere burger beloont wordt al naargelang zijn/haar bijdrage tot de economie heeft als logisch gevolg dat de inkomensongelijkheid toeneemt. Daardoor neemt ook de sociale ongelijkheid toe. Tijdens de voorbije 5 jaren is bij de overheid het besef gegroeid dat de economische veranderingen moeten samen gaan met een proactief sociaal beleid.

In het algemeen mikt Cuba op de groei van het toerisme, de geneesmiddelenindustrie en het aanbieden van gezondheidsdiensten. Voor de vernieuwing van de productiemiddelen wordt uitgekeken naar buitenlandse investeringen. Door het strikt afbetalen van de buitenlandse schuld hoopt Cuba terug toegang te verkrijgen tot internationale leningen voor de verbetering van haar infrastructuur. Na de politieke wissels en instabiliteit in bevriende landen zoals Brazilië, Argentinië en Venezuela, is Cuba opzoek naar nieuwe economische bondgenoten. Met de Europese Unie werd einde 2016 een akkoord bekomen. De toenadering tot de Verenigde Staten onder Obama komt nu met Trump terug op de helling te staan.

Intussen veroudert ook de bevolking snel, wat extra druk zet op de Cubaanse gezondheidszorg en het hele systeem van sociale bescherming.

In die veranderende context probeert het eiland haar eigenheid zo veel mogelijk te behouden. De strijd voor het behoud van gelijkheid binnen de Cubaanse maatschappij is een prioriteit waar FOS zich achter schaart.

FOS in Cuba

FOS werkt al sinds eind jaren 90 samen met organisaties in Cuba en is een van de weinige Belgische organisaties die een kantoor heeft in het socialistische land.

Yves Van Gijsel volgt de samenwerking met organisaties ter plaatse op vanuit de Cubaanse hoofdstad Havana. FOS zet zich actief in om Cubaanse vakbondsorganisaties en gezondheidsorganisaties te versterken, maar ook om ze met elkaar in contact te brengen.

Meer weten over wat we bereikten in Cuba in 2017? Lees ons jaarverslag!

Partners van FOS in Cuba

Artikels over Cuba

Willen we wel een gezonde wereldbevolking?

40 jaar Alma Ata, de eerste internationale verklaring over basisgezondheidszorg, is niet meteen een feest. 'Als internationale organisaties de verjaardag van een internationale verklaring vieren, dan is dat meestal omdat ze die totaal vergeten zijn.'

Stop de blokkade van Cuba: teken de petitie!

De economische blokkade van Cuba is niet alleen nefast voor het Caraïbische eiland, maar laat zich ook hier voelen. Iets wat ook bij Europese en Belgische beleidsmakers begint door te dringen. Tijd voor daden! Teken de petitie en maan hen aan tot actie.

Wereldwijd op straat voor gelijkheid

Op 8 maart, tijdens internationale vrouwendag, kwamen overal ter wereld mensen op straat om te pleiten voor de rechten van vrouwen. Voor meer gelijkheid en een betere toekomst. Een overzicht van enkele prachtige acties.